Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

BIBLIOTECA CEIP MAGDALENA

18/01/2009 GMT 1

UN CONTO:"Buscando a paz"

biblomagda @ 09:31
Había unha vez un rei que ofreceu un gran premio a aquel artista que puidese captar nunha pintura a paz perfecta. Moitos artistas intentárono. O rei observou e admirou todas as pinturas, pero soamente houbo dúas que a el realmente gustáronlle e tivo que escoller entre elas.

A primeira era un lago moi tranquilo. Este lago era un espello perfecto onde se reflectían unhas placidas montañas que o rodeaban. Sobre estas atopábase un ceo moi azul con tenues nubes brancas. Tódolos que miraron esta pintura pensaron que esta reflectía a paz perfecta.

A segunda pintura tamén tiña montañas. Pero estas eran escabrosas e descubertas. Sobre elas había un ceo furioso do cal caía un impetuoso augaceiro con raios e tronos. Montaña abaixo parecía retumbar un espumoso torrente de auga. Todo isto non se revelaba para nada pacífico.

Pero cando o Rei observou cuidadosamente, viu trala cascada un delicado arbusto crecendo nunha fenda da rocha. Neste arbusto atopábase un niño. Alí, no medio do ruxir do a violenta caída de auga, estaba sentado placidamente un paxariño no seu niño...

¿Paz perfecta...?

¿Cal cres que foi a pintura ganadora?

O Rei escolleu a segunda.

¿Sabes por que?

"Porque," explicaba o Rei:  "Paz non significa estar nun lugar sen ruxidos, sen problemas, sen traballo duro ou sen dor. Paz significa que malia estar no medio de todas estas cousas permanezamos acougados dentro do noso corazón. Este é o verdadeiro significado da paz."

05/01/2009 GMT 1

Cando se empeza a amar a lectura:

biblomagda @ 09:23

Simplemente observade este video... así empezan os nenos a ter gusto pola lectura.

Eu leo, ti lees...

biblomagda @ 09:08

ESTRATEXIAS PARA AS FAMILIAS:

biblomagda @ 08:50

A primeira: Crear en casa un ambiente de lectura. Ver ao pai ou á nai cun libro ou un xornal nas mans convértese nunha referencia importante do propio comportamento. Supón ademais que na familia hai intres dedicados á lectura aos que os fillos pódense sumar.

A segunda: Falar sobre libros. Oír como se comenta o interese -ou ata o aburrimiento, por que non- que suscita a novela que tes entre mans prolonga a actividade lectora; créase unha transmisión de saberes e de comunicación moi importante para cimentar o gusto lector.

A terceira: Ler os libros apropiados para o teu fillo. Achegarse á inmensa oferta actual de libros infantís e compartilos cos fillos vai supoñer para moitos pais o descubrimento dunha literatura rica e variada, que proporciona momentos de conversación e intercambio cos nenos.

A cuarta: Buscar entre esta oferta temas que conecten coas súas afeccións. Hai libros infantís sobre moitos campos e dirixidos a mentalidades e idades moi variadas. Non hai dúbida de que sobre o que lle gusta ao teu fillo hai tamén títulos interesantes que lle poden atrapar.

A quinta: Converter a tele nunha aliada, non nun inimigo. Se a pequena pantalla é o que realmente  lle engancha, hai que fixarse nos seus programas e películas preferidos e tratar de buscar libros relacionados coa súa paixón. Temos xa garantido un mínimo de interese.

A sexta: Coñecer a biblioteca pública do barrio. Os fondos da sección infantil e xuvenil das bibliotecas públicas ofrecen moitos máis libros dos que se poidan comprar en casa. Adoitan celebrarse ademais actividades de animación á lectura e encontros con outros lectores.

A sétima: Incluír nas saídas de compras unha volta por unha boa librería. Aínda que non se compre nada, é bo ver as novidades que apareceron, ou que hai sobre un autor ou un tema que lle interesou.

A oitava: Tratar de pescudar que tipo de lector é o noso fillo e respectar os seus ritmos. Hai lectores compulsivos, que non paran ata que rematan o libro. Hainos, en cambio, calmosos. Hai lectores a quen lles gusta reler o mesmo libro e hainos ávidos de novidades. Hainos noctámbulos e diurnos. Darlle unha marxe ao seu xeito de ler contribúe a consolidar o hábito.

A novena: Non empeñarse en que lle guste o mesmo que aos seus pais. Hai que recordar que se está forxando o seu gusto pola lectura, non o de papá e mamá. E hai que saber esperar para dar os libros adecuados no momento oportuno.

Para rematar, o consello máis importante: non hai que impacientarse se vemos que estas estratexias non funcionan á primeira. Justamente porque actúan de xeito indirecto, costa ás veces que arraiguen desde o primeiro momento. A base de tantear, de descubrir as súas afeccións e as súas inquietudes pódese ir marcando a liña pola que desenvolver este hábito de xeito efectivo, e, sobre todo, afectiva.

 http://www.educacioninfantil.com/displayarticle80.html


16/06/2008 GMT 1

Grupo de alumnos colaboradores:

biblomagda @ 18:19

Os nenos maiores do colexio colaboran activamente durante todo o curso nas tarefas que se levan a cabo na Biblioteca. Aquí nestas imáxes amosamos o Grupo de Traballo do curso 2007-2008
¡¡Gracias polo voso esforzo!!


O conto preferido...

biblomagda @ 11:41

Para os máis pequenos do colexio o conto preferido neste curso escolar 2007-2008 foi o de OS TRES PORQUIÑOS e aquí amosamos un anaco dun video sobre ese conto. ¡Vai por eles!

28/05/2008 GMT 1

Visita ás Fragas do Eume

biblomagda @ 20:16

dsc00750.JPG

O día 27 de Maio de 2008 o 2º e 3º Ciclo de Primaria acudiron a visitar as Fragas do Eume, un lugar dunha beleza e características únicas das que agora amosamos as fotografias.

A PAISAXE DAS FRAGAS

biblomagda @ 20:06

A fraga posúe un gran valor polo seu alto grado de naturalidade e biodiversidade. Na súa paisaxe pódense observar áreas de interese ecolóxico, tanto botánico como zoológico pois alberga 23 especies arbóreas, con predominio de carballos, castiñeiros, bidueiros, alisos, fresnos, abeleiras, acibros, teixos, madroños, chopos, arces enciñeiras e olmos. En zonas moi cálidas e húmidas ou repetidamente afectadas polo lume aparece o loureiro.

27/05/2008 GMT 1

O Mosteiro de Caaveiro. A súa historia.

biblomagda @ 19:01

monasterio.jpg

O mosteiro de Caaveiro estableceuse no ano 934 nas Fragas do Eume, (Provincia da Coruña), para acoller aos numerosos anacoretas que vivían dispersos na zona. Pero axiña, importantes donacións de S. Rosendo engrandecen o patrimonio do mosteiro recibindo este a maior parte das terras cultivables existentes á dereita do Río Eume e concédenlle jurisdicción sobre vilas e feligresías eximiéndolo da autoridade do arzobispado de Santiago de Compostela.
Os restos máis antigos son do século XII, destacando a igrexa que se levanta sobre un montículo moi escarpado que obrigou aos seus constructores a salvar os desniveis do terreo por medio de altos muros con contrafortes e estancias subterráneas. Do templo románico consérvase en bo estado a cabeceira e boa parte da nave. Queda tamén en pé un fermoso campanario barroco do século XVIII, obra da escola de Simón Rodríguez. A casa dos canónigos e as cociñas do monasterio tamén se conservan aceptablemente.
O conxunto foi declarado en 1975 Monumento Histórico Artístico pola súa importancia arquitectónica.

Información e lenda sobre as Fragas do Eume

biblomagda @ 18:24

As Fragas do Eume son un ecosistema único en Europa. Agrupadas nas beiras do río do mesmo nome (84 km de longo), a extensión arbórea é a mostra principal dun sistema ecolóxico, o bosque atlántico, tan específico grazas á proximidade do mar e as profundas ribeiras do río, que o converteu, en 1997, en Parque Natural. É, xa que logo, un espazo protexido, pero visitable, que lle ofrece agradables sorpresas a quen o percorre.

Conta a lenda que Divos ao crear os tres ríos que nacen na sierra de Ou Xistral -Eume, Landro e Masma- prometeulle un home todos os anos a quen chegase primeiro ao mar. Traizoado polos outros dous, que o deixaron durmindo, o Eume tivo que cruzar vales e montañas para gañar. Por iso saíu bravo e agreste e por iso tamén se leva cada ano a vida dun home, ou se levaba antes dos embalses.

Ao longo das beiras de cinco municipios esténdense máis de 9.126 hectáreas de macizos forestales de diversas características. Nas terras máis próximas ao río crecen bosques de ribeira con base en chopos e alisos, que esconden auténticos tesouros de fieitos e musgos, específicos do parque, e tamén dúas raras especies de narcisos. Se subimos polas ladeiras dos montes, atopamos bosques de carballo. Aínda que a flora é a xoia das Fragas, tamén acollen algunhas especies animais endémicas e en perigo de extinción, dende pequenos anfibios e reptiles, como a salamandra, ata especies maiores, como o lobo ou diversas aves de rapiña.

Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis